Jednym z narzędzi antykulturowych marksistów, zdaniem Karonia, miałby być ruch LGBT, który określał jako „agendę” oraz „ideologię”.

Poza tym niepochlebnie oceniał współczesne kierunki rozwoju Unii Europejskiej, którą samą w sobie uważał za projekt realizowany w duchu Manifestu z Ventotene.

Był popularyzatorem własnej teorii, według której za „wyższe sfery” psychiki, które nazywał „ukulturowieniem” człowieka, odpowiada satysfakcja psychiczna, która według niego jest różnym doświadczeniem niż przyjemność zmysłowa mimo podobnej reakcji dopaminowej organizmu ludzkiego. Według Karonia człowiek tym odróżnia się od zwierząt, że posiada potencje psychiczne, które mogą być rozwinięte i w przeciwieństwie do zwierząt – człowiek nie jest skazany na to, aby kraść zasoby, tak jak one – mimo tych samych instynktów i popędów na poziomie biologicznym. Według niego człowiek ma możliwość opanowania kwalifikowanych umiejętności, w tym produkcji przez siebie dóbr, dzięki których ma możliwość rozwoju społeczności nieokradającej się wzajemnie. Kluczem jest pokonanie zasady nieprzyjemności i poddanie się dyscyplinie ćwiczeń, treningu oraz żmudnej nauki i pracy.