jego majątek uległ bowiem efektywnemu zmniejszeniu; Stan rzeczywisty jest niższy od stanu hipotetycznego majątku, ale równy stanowi sprzed powstania zdarzenia sprawczego. Wówczas poszkodowany poniósł szkodę wyłącznie w postaci utraconych korzyści; Stan rzeczywisty jest niższy od stanu hipotetycznego majątku, przy czym różnica ta jest większa, niżby to wynikało z porównania stanu rzeczywistego ze stanem sprzed powstania zdarzenia sprawczego (przypadek 2). Wówczas poszkodowany poniósł szkodę obejmującą łącznie stratę i utracone korzyści; np. uszkodzona taksówka wykorzystywana zarobkowo musi zostać naprawiona (strata), jednocześnie przez okres naprawy nie pozwala na uzyskanie przychodu (utracone korzyści);
Metoda obiektywna Metodę obiektywną (realną) stosuje się, kiedy nie można zastosować metody dyferencyjnej – polega ona na tym, że szkodę ujmuje się jako uszczerbek w naruszanym dobrze rozpatrywany niezależnie od stosunku tego dobra do całego mienia poszkodowanego i niezależnie od późniejszych następstw.
Bibliografia
Z. Radwański, A. Olejniczak, J. Grykiel „Zobowiązania – część ogólna” wyd. 15 C. H. Beck, 2022 r. Wyrok Sądu Najwyższego z 24 marca 2017 r., I CSK 416/16, Wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 6 lutego 2018 r. I AGa 49/18 Dyferencyjna metoda wykazania szkody w postaci utraconych korzyści.
Kategoria:Prawo cywilne