Kastelologia lub kastellologia (od łacińskiego «castellum») - nauka zajmująca się badaniem ufortyfikowanych rezydencji szlacheckich, zwłaszcza średniowiecznych zamków, grodów, gródków typu motte i ufortyfikowanych klasztorów. Łączy w sobie wiedzę z kilku dyscyplin takich jak archeologia, architektura czy historia, a wśród kastelologów mogą znaleźć się także archiwiści, historycy sztuki czy konserwatorzy zabytków. Z wyników badań z różnych dziedzin naukowych powstaje następnie kompleksowy obraz pochodzenia, wyglądu, kultury materialnej, użytkowania i całej historii danej siedziby feudalnej.

Początki badań Ufortyfikowane rezydencje rycerskie, szlacheckie, możnowładcze, biskupie, zakonne, książęce i królewskie były ważnymi ośrodkami władzy, a także pełniły dla swoich właścicieli inne funkcje, przede wszystkim obronne (fortyfikacyjne), mieszkalne, kontrolne, strażnicze, celne, magazynowe, skarbowe, klasztorne, reprezentacyjne lub symboliczne. Budowle średniowieczne były przedmiotem badań historyków i architektów od samego początku i zachowało się w kronikach wiele pisemnych wzmianek o ich formie i genezie.