do wędzonych ryb i kawioru.
Pumpernikiel w niemieckim stylu ma jeszcze ciemniejszy kolor wywodzący się m.in. z opiekanych resztek chleba. Ze względu na gęstość chleba, drożdże w zakwasie są wykorzystywane co najmniej w takim samym stopniu do fermentacji samego chleba, jak do zaczynu.
Duński rugbrød to kolejny archetypowy przykład chleba żytniego. Jest on zwykle wytwarzany na zakwasie, z prostą mąką żytnią lub zmieszaną z całymi bądź popękanymi ziarnami żyta. Dla smaku często dodawane są do niego różne nasiona, np. dyni, maku lub kminku. Rugbrød to podstawowa żywność obiadowa, zwykle podawana z rybą, serem, mięsem lub innymi wędlinami.
Żytni chleb ze Szkocji zawierający melasę, porzeczki i przyprawy jest czasem nazywany „piernikiem noworocznym”.
Chleb żytni ma bardzo długi okres przydatności do spożycia, mierzony raczej w miesiącach niż w dniach. Z tego względu jest popularny jako racja żywnościowa podczas długich rejsów łodzią i wypraw na świeżym powietrzu. Ze względu na swoją gęstość jest krojony na cienkie, nawet kilkumilimetrowe kromki, w takiej formie może być też sprzedawany.