Dwie aureole – szkic Cypriana Kamila Norwida z 1877 na temat twórczości Tomasza Olizarowskiego.
O tekście Szkic został napisany 20 lutego 1877, jedenaście dni po zamieszkaniu przez Norwida w Zakładzie (Domu) Świętego Kazimierza w Paryżu, gdzie od trzynastu lat przebywał Olizarowski. Rozmowa autora z Olizarowskim musiała się odbyć pomiędzy 12 a 19 lutego 1877. Wspomniana w tekście korespondencja została opublikowana w warszawskim dzienniku Echo z 7 lutego w ramach Kroniki paryskiej jako impresja Hugo, jego życie, salon, otoczenie, gościnność. Autor, używający pseudonimu Mariusz, pisał między innymiː chwila to być musiała dla mnie uroczysta, tak uroczysta, iż nie dowierzając samemu sobie, napisałem do wielkiego poety list z wynurzeniem uczuć i uwielbień.
Treść Norwid wspomina niedawną rozmowę z Olizarowskim na temat korespondencji w prasie warszawskiej («Echa» z kraju), której autor pisze, że będąc po obiedzie u Wiktora Hugo poczuł Solenne dreszczeǃ... przez nagłe poruszenie ducha (ǃǃ). Norwid zna to uczucie. Pamięta głębokie wzruszenie, które wywołał w nim maleńki strumyk we Włoszech, bo był to Rubikon. Podobnego dreszczu doznał idąc Ulicą Grobów w Pompejach.