Nie mniej zacięte walki toczyły się w centrum i na lewym skrzydle frontu. 29 lipca formacje lewej flanki 5., 33., 11 Gwardyjskiej i 31 Armii przeszły do ofensywy i przy wsparciu lotnictwa 1 Armii Lotniczej, która wykonała 628 lotów bojowych w ciągu dnia, przedarły się przez obronę wroga do głębokości od 7 do 15 km. Następnego dnia w strefie 33 Armii do przełomu wprowadzono 2 Gwardyjski Korpus Pancerny generała dywizji Aleksieja Burdiejnego. Przy wsparciu 1 Gwardyjskiej Dywizji Lotnictwa Szturmowego płk. S. D. Prutkowa, wykorzystując luki w obronie wroga, pokonał on 35 km i przeciął drogi z Kowna do Mariampola i Wyłkowyszków. Pod groźbą okrążenia kowieńskie zgrupowanie nieprzyjaciela zaczęło wycofywać się na linię obronną granicy Prus Wschodnich. W tym samym czasie wojskom niemieckim, korzystając z zalesionego terenu jezior, udało się spowolnić natarcie 11 Gwardyjskiej Armii i 31 Armii. Niemniej jednak w trakcie zaciekłych trzydniowych walk, od 29 do 31 lipca, oddziały 3 Frontu Białoruskiego złamały obronę wroga na linii Niemna, zadając poważne straty niemieckiej 3 Armii Pancernej i 4 Armii oraz zmuszając je do odwrotu w kierunku północno-zachodnim i zachodnim.