W okresie od 5 do 31 lipca formacje frontu posunęły się na zachód na odległość od 180 do 300 km, zajęły Wilno i Kowno oraz stworzyły dogodne warunki do ofensywy w kierunku granic Prus Wschodnich. W czasie walk wojska radzieckie przekroczyły Niemen, Wilię, Gawię, Dzitwę, Mereczankę i inne mniejsze rzeki z marszu; zadały poważne straty 6. i 7 Dywizji Pancernej, 50., 131., 170. i 212 Dywizji Piechoty oraz 201., 221. i 707 Dywizji Bezpieczeństwa, 765 Brygadzie Piechoty, 22 samodzielnym pułkom saperskim, policyjnym i bezpieczeństwa oraz licznym oddziałom pomocniczym; wzięły do niewoli 43 966 niemieckich żołnierzy i oficerów, zdobyły 912 dział, 67 czołgów i dział szturmowych, 3884 pojazdy i ciągniki. Straty Armii Czerwonej także okazały się znaczne. Tylko podczas natarcia znad rzeki Berezyny do rozpoczęcia przeprawy przez Niemen wyniosły one: 10 920 zabitych i 30 700 rannych; 368 czołgów i dział samobieżnych; 62 samoloty; 63 działa; 64 moździerze; 689 karabinów maszynowych i 575 samochodów.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Operacja kowieńska · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.