thumb|Nekrolog w „Kurjerze Warszawskim” thumb|Grób mjr. Ottona Gloeh Otton Gloeh (ur. 31 maja 1890 w Warszawie, zm. 11 lipca 1923 w Ludwikowie) – major saperów Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 31 maja 1890 w Warszawie, w rodzinie Ludwika (zm. 1924) i Ludwiki z domu Buff (zm. 1923)Jako kapitan Otton Gloch ur. 31 maja 1890 w Warszawie, wyznania ewangelickiego. . Był bratem Feliksa Teodora (1885–1960), naczelnego kapelana wyznania ewangelicko-augsburskiego Wojska Polskiego, Bogusława Edmunda (1888–1970), porucznika administracji Wojska Polskiego i Ryszarda (1902–1939), podporucznika piechoty rezerwy Wojska Polskiego. Po ukończeniu szkół średnich rozpoczął studia na Politechnice Warszawskiej.
W czasie I wojny światowej walczył w szeregach armii rosyjskiej. Ostatnie dwa lata spędził na froncie tureckim, na Kaukazie. Od listopada 1917 pełnił służbę w sztabie Polskiej Oddzielnej Brygady na Kaukazie na stanowisku adiutanta. Później został członkiem komisji demobilizacyjnej generała Adolfa Kuczewskiego, a następnie sekretarzem generała Filipa Dubiskiego, jako prezesa komisji wojskowo-rejestracyjnej. Pod koniec lata 1918 na czele kilkuset Polaków, przez Morze Czarne i Rumunię, wrócił do Warszawy. Tam sprawował opiekę nad rodakami, którzy zostali zakwaterowani w barakach na Powązkach.