Jesienią tego roku włączył się w prace organizacyjne Straży Narodowej i wziął udział w rozbrajaniu Niemców.

W grudniu 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego i wyznaczony na stanowisko dowódcy 3 szwadronu Straży Granicznej w Mławie. 28 czerwca 1919 został przeniesiony z Wojskowej Straży Granicznej do Dowództwa Głównego Sił Zbrojnych Polskich w byłym zaborze pruskimDz. Rozk. Wojsk. Nr 74 z 8 lipca 1919, poz. 2416. i przydzielony do XIV batalionu saperów, w którym dowodził 4. kompanią, a od 17 kwietnia 1920 – 2. kompanią. W szeregach batalionu walczył pod Bobrujskiem, Świsłoczą, Okuniewem, Dobrolinem i Radzyminem.

Wyróżnił się 27 lipca 1920 w walce z bolszewikami pod wsią Dobuczyn. 25 października 1920 major Zygmunt Psarski dowódca XIV batalionu saperów we wniosku na odznaczenie Orderem Virtuti Militari napisał: „(…) 2 komp. 14 baonu saperów pod dowództwem por. Gloeha dzielnym atakiem nie zważając na bardzo silny ogień z dział i km przeciwnika dotarła do szosy Prużana – Różana na wysokości wsi Dobuczyn, czym umożliwiła 58 pp Wlkp., znajdującemu się w bardzo ciężkim położeniu przejście do kontrataku. Następnie por.