Gloeh z jednym plutonem z niezwykłym bohaterstwem i zaciętością utrzymywał, pomimo kilkakrotnej przewagi bolszewików, otoczoną przez nich z 3 stron pozycję na szosie i pomimo zepsucia swego karabinu maszynowego własnym przykładem męstwa i pogardy śmierci, pomimo strat 2 zabitych, 5 rannych, osłaniał skrzydło 58 pp Wlkp. i łączność jego z grupą ppłk. Andersa, czym umożliwił obydwóm oddziałom wypełnienie w porządku swych dalszych zadań bojowych. Działo się to w okresie, gdy naszego żołnierza zmęczonego i częściowo zdemoralizowanego długim odwrotem i wielką przewagą wroga, tylko osobiste bohaterstwo i dzielny przykład oficera, mogły zachęcić do wytrwania na wysuniętej naprzód i zagrożonej z tyłu pozycji”.
9 września 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w korpusie inżynierii i saperów, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. 1 września 1921 został zatwierdzony na stanowisku dowódcy XIV batalionu saperów. Później został zastępcą dowódcy 7 pułku saperów w Poznaniu. Ukończył kurs pontonierski i kurs uzupełniający dla oficerów sztabowych oraz zapisał się na Wydział Matematyczny Uniwersytetu Poznańskiego. 27 czerwca 1921 został zameldowany w Poznaniu na ul. Strzeleckiej 12. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 55.