Jan Krzywicki, także Janusz Pokrzywicki (ur. 16 maja 1914 w Dominowie, zm. 4 listopada 1991) – polski żołnierz i dyplomata, ambasador w Etiopii (1965–1969) i Gwinei (1977–1980), były więzień Auschwitz i Buchenwaldu.
Życiorys thumb|left|Ambasador Jan Janusz Krzywicki (na środku) przed gmachem ambasady PRL-u w Addis Abebie, czerwiec 1966 thumb|Karta medyczna Krzywickiego (jako Pokrzywnicki) z Buchenwaldu, awers i rewers thumb|Grób Jana Krzywickiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Syn Jana i Stefanii. Pochodził z rodziny robotniczej. W 1929 ukończył szkołę powszechną. Następnie kształcił się w Korpusie Kadetów nr 3 w Rawiczu. W 1935 zdał maturę i rozpoczął naukę w Szkole Podchorążych Piechoty, którą ukończył w 1937. W stopniu podporucznika Wojska Polskiego został przydzielony do 76 Pułku Piechoty w Grodnie. W 1939 brał udział w kampanii wrześniowej, walcząc w okolicach Wizny. 28 września został internowany w Birsztanach, skąd uciekł. Próbował dostać się statkiem z Tallinna do Francji. Został na pokładzie zatrzymany przez Kriegsmarine jako polski obywatel i od maja 1940 osadzony w Warszawie na Pawiaku, skąd został zwolniony w tym samym miesiącu. Po wyjściu wstąpił w Warszawie do Związku Walki Zbrojnej. W lipcu 1940 został aresztowany i osadzony początkowo na zamku w Lublinie.