W dalszym ciągu produkujące opisywaną wyżej wydzielinę gruczoły skórne uległy specjalizacji i powiększeniu. Produkowany przez nie w większej ilości płyn stał się głównym pokarmem rozwijającego się potomstwa. Taki dobrze wyodrębniony gruczoł produkujący znaczne ilości mleka istniał już zapewne 200 milionów lat temu.
Później pojawił się sutek pozbawiony włosów, którego mogło uczepić się młode. Ten późny wynalazek wyewoluował prawdopodobnie dopiero u ssaków żyworodnych. Nie mają go jeszcze stekowce, aczkolwiek u kolczatki występuje już pewna struktura nieco przypominająca sutek. Porastają ją jednak włosy. U dziobaka nie ma nawet wybrzuszenia, a cały rejon porasta sierść, mokra od wydzielanego mleka. Stekowce oddzieliły się od ssaków żyworodnych między 220 a 160 milionów lat, już po pojawieniu się laktacji, przed pojawieniem się sutka. U stekowców po krótkiej ciąży młode cały czas przychodzi na świat w okrytym pergaminową osłonką jaju, z którego wylęga się na wczesnym etapie rozwoju. Następnie długi czas odżywia się mlekiem zlizywanym z brzucha matki, zawierającym zarówno składniki odżywcze, jak i substancje przeciwmikrobowe, w tym białka z głównym MLP (Monotreme Lactation Protein). Białko to nie występuje w innych liniach dzisiejszych ssaków i musiało wyewoluować w linii stekowców.