W kolejnych latach ukazywały się rozmaite przedruki tych wydań.

The Scholemaster Ascham rozpoczął pracę nad The Scholemaster w 1563 roku. Opublikowano ją już po jego śmierci w 1570 roku i stała podstawą późniejszej reputacji autora jako teoretyka dydaktyzmu. Jak Ascham podaje w przedmowie do książki, Richard Sackville powiedział mu, że „głupi nauczyciel” przez swoją brutalność sprawił, ku jego wielkiej stracie, że znienawidził on naukę. Ponieważ miał teraz młodego syna, którego chciał wyuczyć, zaproponował, że jeśli Ascham wskaże nauczyciela, to on zapłaci za edukację synów pod kierunkiem Aschama i zaprosił go do napisania traktatu o „właściwym porządku nauczania”. W rezultacie powstał The Scholemaster.

Książka nie jest to ogólnym traktatem o metodach edukacyjnych i nie była przeznaczona dla szkół, ale „specjalnie przygotowana do prywatnego wychowania młodzieży w domach panów i szlachty” i koncentruje się na nauczaniu łaciny. Opowiadała się za „podwójnym tłumaczeniem książki wzorcowej”, a zalecaną książką były listy Cycerona w redakcji Sturma. Sama metoda nie była nowa.