Późny kapitalizm lub końcowy etap kapitalizmu – termin użyty po raz pierwszy w druku przez niemieckiego ekonomistę Wernera Sombarta na przełomie XIX i XX wieku. Od 2011, początkowo w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie, zaczął być stosowany w odniesieniu do zjawisk postrzeganych jako absurdy, sprzeczności, kryzysy, niesprawiedliwości, nierówności i wyzysk stworzone przez rozwój konsumpcjonizmu oraz nowoczesnej kultury biznesu. W tym kontekście oba terminy od 2016 funkcjonują również jako mem internetowy. Natomiast w zakresie ekonomicznym i socjologicznym termin stosowany jest do opisywania postfordowskiej bądź „rozwiniętej” formy kapitalizmu.
Pojęcie „późnego kapitalizmu” odnosi się na ogół do epoki historycznej od 1940 r., w tym powojennej ekspansji gospodarczej zwanej „złotym wiekiem kapitalizmu”. Wyrażenie istniało już od dawna w niektórych krajach Europy kontynentalnej, zanim zyskało popularność w świecie anglojęzycznym, a to dzięki tłumaczeniu książki Ernesta Mandela Der Spätkapitalismus: Versuch einer marxistischen Erklärung (pol. Późny kapitalizm: próba marksistowskiego wyjaśnienia), opublikowanej w 1973.