Immanuel Wallerstein uważał, że kapitalizm jest w trakcie zastępowania przez inny system światowy. Amerykański krytyk literacki i teoretyk kultury, Frederic Jameson, używał terminu Rudolfa Hilferdinga „ostatni etap kapitalizmu” (niem. jüngster Kapitalismus), chociaż i tak często stosował w swoich pismach określenia „późny kapitalizm”. We współczesnym użyciu późny kapitalizm często odnosi się do mieszanki zaawansowanych technologii, koncentracji (spekulacyjnego) kapitału finansowego, postfordyzmu (przejście masowej produkcji w dużych fabrykach na małe, elastyczne jednostki produkcyjne) oraz rosnących nierówności dochodów.
Ernest Mandel Według marksistowskiego ekonomisty Ernesta Mandela, który spopularyzował ten termin w swojej rozprawie doktorskiej z 1972, późny kapitalizm zostanie zdominowany przez machinacje – a może raczej płynność – kapitału finansowego; a także przez postępujące utowarowienie i uprzemysłowienie coraz bardziej inkluzywnych sektorów ludzkiego życia. Mandel uważał, że „daleki od reprezentowania »społeczeństwa postindustrialnego«, późny kapitalizm [...] po raz pierwszy w historii stanowi uogólnioną powszechną industrializację”.
Do połowy lat 60.