Marek Jerzy (ur. w 5 czerwca 1939 w Bydgoszczy, zm. 21 lipca 2017 tamże) – polski naukowiec, profesor nauk rolniczych i ogrodniczych, biotechnolog, specjalista ds. hodowli chryzantem.
Kariera naukowa Absolwent I Liceum Ogólnokształcącego w Bydgoszczy i Konserwatorium Muzycznego w Bydgoszczy. Ukończył studia na Wydziale Ogrodniczym Wyższej Szkoły Ogrodniczej w Poznaniu (1961) oraz na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu (1971).
W latach 1961–1963 pracował jako asystent w katedrze roślin ozdobnych Wyższej Szkoły Rolniczej w Poznaniu. W 1971 objął kierownictwo Pracowni Ogrodnictwa w bydgoskiej filii Wyższej Szkoły Rolniczej w Poznaniu.
Stopień doktora nauk rolniczych w zakresie ogrodnictwa uzyskał na Wydziale Ogrodniczym na Akademii Rolniczej w Poznaniu (1974) po przedłożeniu rozprawy pt. Wpływ różnych źródeł światła i kwasu 3-indolilomasłowego na ukorzenianie sadzonek złocieni ogrodowych cv. Bornholm. Stopień doktora habilitowanego nauk rolniczych w zakresie ogrodnictwa nadała mu rada Wydziału Ogrodniczego Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie w 1980 roku na podstawie rozprawy pt. Sterowanie czynnikiem światła w całorocznej uprawie złocieni ogrodowych. W 1981 praca uzyskała nagrodę indywidualną II stopnia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego.