ten został zatrzymany dziewięć dni później we własnym domu. Został przewieziony do jednej z placówek żandarmerii oraz umieszczony w małym pokoju. W czasie trwających tydzień przesłuchań, prowadzonych przez zawodowego sierżanta oraz trzech żandarmów, był zakuty w kajdanki, bity i torturowany. Na początku lutego został skazany za działalność komunistyczną na trzy lata pozbawienia wolności; Stafa przyznał się do zarzucanych mu czynów. 7 kwietnia uciekł z więzienia w trakcie zamieszek w zakładzie karnym; podczas ucieczki został ranny.
1 października 1939 roku opublikował swój drugi esej dla „Fashizmi” – oficjalnego czasopisma wydawanego przez Albańską Partię Faszystowską.
Od września 1939 do 1941 roku studiował prawo na Uniwersytecie Florenckim; przerwał naukę i wrócił do Albanii. W listopadzie 1941 roku dołączył do Komunistycznej Partii Albanii, został najmłodszym członkiem 12-osobowego Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Albanii, kilka tygodni później został wybrany na przewodniczącego Związku Młodzieży Pracy Albanii.