Włodzimierz Lizoń (ur. 5 maja 1894 w Krasiłowie, zm. 26 września 1939 pod Broszkami) – major kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 5 maja 1894 w cukrowni Krasiłów, w ówczesnym powiecie starokonstantynowskim guberni wołyńskiej, w rodzinie Franciszka Ksawerego Andrzeja i Leontyny von KniggeTu podano, że urodził się 22 kwietnia 1894 na Wołyniu. .. W 1913 ukończył szkołę realną w Kijowie, zdał maturę i rozpoczął studia na Wydziale Mechanicznym Kijowskiego Instytutu Politechnicznego.

1 czerwca 1915 wstąpił na prawach wolontariusza () do 12 biełgorodskiego pułku ułanów i walczył w jego szeregach w Małopolsce Wschodniej. Od 1 października 1915 do 30 września 1916 uczył się w Szkole Kawalerii w Jelizawietgradzie. Od 18 października 1916 jako podporucznik walczył w szeregach 12 biełgorodskiego pułku ułanów w Rumunii i na Bukowinie. 1 stycznia 1918 przeszedł do I Korpusu Polskiego w Rosji i został przydzielony do 4. szwadronu 3 pułku ułanów. Po rozwiązaniu korpusu (21 maja 1918) przebywał na Ukrainie.