1 stycznia 1919 przyjechał do Warszawy, gdzie zgłosił się w 3 pułku ułanów i został przydzielony do 6. szwadronu. Od marca 1919 walczył na wojnie z bolszewikami. 16 lipca 1920 został wezwany do Warszawy i przydzielony do formującego się ochotniczego 203 pułku ułanów (późniejszego 27 pułku ułanów). 29 lipca objął dowództwo 1. szwadronu. 12 sierpnia 1920 pod stacją kolejową Świercze został ranny. Wyróżnił się 29 września 1920, dowodząc I dywizjonem pułku, złożonym z 1 i 2. szwadronu, podczas zdobycia miasteczka Bereźne. 27 października 1920 dowódca pułku rotmistrz Adam Zakrzewski we wniosku na odznaczenie rotmistrza Lizonia Orderem Virtuti Militari napisał: „(...) poszedł na czele dywizjonu w sile 90 szabel pod miasteczko Bereźne i wiedząc, że jest ono zajęte przez 400 bagnetów piechoty bolszewickiej, krótkim i brawurowym uderzeniem zaatakował i zdobył miasto, zadając duże straty nieprzyjacielowi, biorąc jeńców i zdobycz wojenną”.