Głównym zasobem do interakcji z mechaniką religii jest pobożność, a gracz z wystarczającym jej poziomem może zdecydować się na rozwinięcie własnej herezji, wybierając własne dogmaty i doktryny.
Poborowi są reprezentowani głównie przez niskiej jakości chłopską piechotę. Aby wystawić żołnierzy wyższej jakości, takich jak kusznicy i kawaleria, postacie muszą wynająć zbrojnych. Gracz ma również możliwość przekształcenia postaci ze swojego dworu lub państwa, które posiadają znaczące umiejętności bojowe, w potężnych rycerzy.
Mapa gry jest około czterech razy bardziej szczegółowa niż ta w Crusader Kings II. Jest także nieco większa, obejmując Europę, Afrykę mniej więcej od wysokości równika i Azję aż po Tybet.
Produkcja Reżyser gry Henrik Fåhraeus skomentował, że prace nad grą rozpoczęły się około rok przed Imperator: Rome, co wskazuje na początek prac w 2015 roku. Opisując silnik gry Crusader Kings II jako brukowany i „sklejony taśmą”, wyjaśnił, że nowa gra korzysta z zaktualizowanego silnika (tj. silnika Clausewitz i zestawu narzędzi Jomini), który posiada większą moc obliczeniową, umożliwiającą implementację nowych funkcji.