W 1939 brała udział w obronie cywilnej Warszawy, dostarczając żołnierzom żywność i papierosy. 5 października 1939 została zaprzysiężona przez Janinę Karasiównę w Służbie Zwycięstwu Polski, jako „Maria”, „Maria Konopnicka”. Została przez mjr. Henryka Niepokulczyckiego, ps. „Teodor” zwerbowana w 1940 jako jego łączniczka z kpt. Zenonem Schreyerem, ps „Demir” , który zajmował się kontrolą produkcji granatów. Uczestniczyła podczas produkcji granatów, a następnie razem z Zenonem Schreyerem brała udział w podwarszawskich lasach oraz w piwnicy swego domu na Żoliborzu w ich odpalaniu. Później była główną łączniczką inż. Stanisława Franke ps. „Filip”, który przed wojną pracował w fabryce uzbrojenia w Rembertowie. Wspólnie z nim oraz werbując nowych pracowników stworzyli wytwórnię granatów. Jej zadaniem było dozorowanie bezpieczeństwa produkcji oraz przenoszenie meldunków i części granatów. Wiosną 1944 kierowała akcją przetransportowania „filipinek" z magazynów fabryki znajdującej się przy ul. Obozowej, którą opieczętowało gestapo, do nowych składów, które zostały przygotowane przez „Filipa”.