W czerwcu i lipcu 1944 w związku z zagrożeniem „wsypą” przebywała w Zalesiu pod Warszawą, a następnie przed wybuchem Powstania wróciła na Mokotów, gdzie pracowała w kuchni.

Przed kapitulacją Powstania przedostała się kanałami do Śródmieścia, a 5 października 1944 z ludnością cywilną dostała się do obozu przejściowego w Pruszkowie, a dzięki świadectwu jakie otrzymała od dr Balickiej o niezdolności do pracy wywieziono ją z cywilami i rannymi do Mościc, gdzie przebywała pod opieką Rady Głównej Opiekuńczej. Kiedy Tarnów został zajęty przez sowietów, wraz z innymi nauczycielami warszawskimi założyła w Mościcach gimnazjum i liceum, w których uczyła języka francuskiego. W 1946 powróciła do Warszawy, gdzie podjęła pracę nauczycielki, a od 1949 do 1963 wicedyrektorki w XV Liceum im. Narcyzy Żmichowskiej.