thumb|Grób Wilhelma Szczepankiewicza na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Wilhelm Szczepankiewicz ps. „Drugak” (ur. 8 lutego 1901 w Złoczowie, zm. 20 marca 1960 w Warszawie) – oficer zawodowy Wojska Polskie, komendant Obwodu ZWZ-AK w Tomaszowie Lubelskim, komendant Okręgu WiN w Lublinie.
Urodził się w rodzinie urzędniczej. Syn Tadeusza i Marii zd. Warcholik. W 1918 r. zdał maturę w gimnazjum we Lwowie i wstąpił do Wojska Polskiego. W szeregach 26 pułku piechoty walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. W 1921 ukończył Wielkopolską Szkołę Podchorążych w Bydgoszczy, otrzymując awans na podporucznika. Służył w pułkach piechoty w Gródku Jagiellońskim i Dubnie na Wołyniu. W 1936 r. przeniesiony do 2 pułku piechoty Legionów w Sandomierzu. We wrześniu 1939 r. z pułkiem tym odbył cały szlak bojowy. Uniknął niewoli. Ukrywał się w Stryju, a następnie przedostał się z radzieckiej do niemieckiej strefy okupacyjnej. Wstąpił do Związku Walki Zbrojnej. Został kombatantem Obwodu ZWZ-AK w Tomaszowie Lubelskim. Obwód ten był jednym z najaktywniejszych na Lubelszczyźnie. Podległe mu oddziały walczyły z Niemcami, przeciwstawiając się wysiedlaniu ludności polskiej z Zamojszczyzny. Atakowały także kolonie niemieckich osadników. Od 1944 r. aktywnie zwalczały ataki nacjonalistów ukraińskich z OUN-UPA na polskie wioski.