Zlecenia rozdzielono pomiędzy różne stocznie hiszpańskie. Budowę pierwszego transportowca zlecono prywatnej stoczni Union Naval de Levante w Walencji. Stępkę pod budowę położono 28 października 1933 roku. Okręt wodowano 28 czerwca 1935 roku; . Nadano mu nazwę „Durango” od stanu w Meksyku. W dniach 18–20 maja 1936 roku prowadzone były , po których w czerwcu 1936 roku został przejęty przez zamawiającego. Drugi okręt „Zacatecas”, budowany w Kadyksie, nie był gotowy w chwili wybuchu wojny domowej i został później wcielony do marynarki frankistów jako „Calvo Sotelo”.

„Durango” klasyfikowany był oryginalnie jako transportowiec wojenny (Transporte de guerra), , , określany też jako transportowiec – kanonierka (Transporte-Cañonero). W literaturze anglojęzycznej określany bywał jako slup (sloop), a po wojnie jako fregata.