Opis Architektura i kadłub Okręt miał charakterystyczny obszerny kadłub o wysokich burtach i szeroko rozgiętych wręgach, dla zwiększenia pojemności pomieszczeń wewnętrznych. Stewy dziobowe i rufowe były proste, lekko wychyloneNa podstawie rysunków w i zdjęć s. 50, 53.. Pokład dziobowy był podniesiony na niecałej połowie długości okrętu, przechodząc dalej w pokład nadbudówki. Burty na dziobie miały wysokość 5,25 m – okręt wyróżniały w dziobowej części trzy rzędy iluminatorów odpowiadające pokładom. Po modernizacji w latach 60. burty zostały podwyższone także na śródokręciu i pokład dziobowy sięgał poza połowę długości okrętu. Wówczas jednak także zaślepiono rząd iluminatorów na najniższym pokładzie, dla uniknięcia ryzyka zalewania. Dwa działa artylerii głównej rozmieszczone były na pokładzie dziobowym blisko dziobu oraz na pokładzie rufowym. Bezpośrednio za działem dziobowym była nadbudówka dziobowa, z charakterystycznym znajdującym się blisko dziobu podwyższonym przeszklonym pomostem nawigacyjnym, z odkrytym mostkiem na dachu. Podczas modernizacji także wydłużono górną kondygnację nadbudówki. Pojedynczy pochylony komin umieszczony był za nadbudówką, jeszcze przed środkiem długości okrętu. Po modernizacji komin został zamieniony na mniejszy, o nowocześniejszym opływowym kształcie, odprowadzający spaliny z silników.