Sylwetkę dopełniały dwa pochylone maszty palowe, przy tym dziobowy z bocianim gniazdem i żurawiem. Po modernizacji maszty zamieniono na lekkie trójnożne kratownicowe, w nieco innych miejscach.
Kadłub miał trzy ciągłe pokłady (łącznie z górnym), z tego dolny znajdował się poniżej linii wodnej. Dla ułatwienia załadunku, okręt miał na śródokręciu po obu burtach dwuskrzydłowe furty, prowadzące do okrętowej stajni, która mogła być zaadaptowana także do przewożenia ładunków lub artylerii. Wewnątrz kadłub był podzielony poprzecznymi grodziami wodoszczelnymi, lecz tylko dwie sięgały na całą wysokość kadłuba do pokładu górnego (na wręgach 60 i 85, oddzielających kotłownie od innych pomieszczeń). Kotłownia z dwoma kotłami ustawionymi jeden za drugim nie zajmowała całej szerokości kadłuba, a po jej bokach były przedziały zapewniające jej dodatkową ochronę. Maszynownia z dwoma turbinami znajdowała się dalej w kierunku rufy. Konstrukcja kadłuba była nitowana. Na całej długości rozciągało się dno podwójne.