mały|Portret poety Sajat-Nowa, właśc. Harutiun Sajatian (ur. 14 czerwca 1712 w Tyflisie, zm. 22 września 1795) – ormiański poeta i aszyk urodzony w Gruzji. Tworzył po ormiańsku, gruzińsku i persku, jednak większość swych dzieł spisał w języku gruzińskim. Dziś jest hołubiony zarówno przez Ormian, jak i Gruzinów.

W Polsce z twórczością Sajat-Nowy można było zapoznać się dzięki „Antologii poezji gruzińskiej”.

W Armenii Sajat-Nowa jest uważany za wielkiego poetę, który wniósł znaczący wkład w ormiańską poezję i muzykę swojego stulecia. Chociaż całe życie żył w głęboko religijnym społeczeństwie, jego prace są w większości świeckie i pełne romantycznego ekspresjonizmu.

Przypisano mu około 220 piosenek, chociaż mógł napisać tysiące innych. Sajat-Nowa napisał także kilka wierszy.

Życiorys mały|Grób Sajat-Nowy w katedrze św. Jerzego w Tbilisi Jego matka Sara urodziła się w Tyflisie, a jego ojciec, Karapet, w Aleppo lub Adanie. Sam Sajatian urodził się w Tyflisie. Sajat-Nowa był biegły w pisaniu poezji, śpiewaniu i grze na kemancze, czogurze i tamburze. Stracił pozycję na dworze królewskim, gdy zakochał się w siostrze króla, Annie i resztę życia spędził jako wędrowny poeta.