W 1759 przyjął święcenia kapłańskie w Ormiańskim Kościele Apostolskim. Jego żona Marmar zmarła w 1768 r., pozostawiając czwórkę dzieci. Służył w miejscach, w tym w Tyflisie i klasztorze Hachpat. W 1795 roku został zabity we wspomnianym klasztorze przez najeźdźców armii szacha perskiego Aghy Mohammada Chana Kadżara, który zażądał, aby Sajat-Nowa przeszedł z chrześcijaństwa na islam, czego odmówił, uznając to za równoznaczne z „nawróceniem się na Turka” i deklarując, że jego wyznanie to niezaprzeczalnie chrześcijaństwo, przez co został natychmiast stracony przez ścięcie. Został pochowany w ormiańskiej katedrze św. Jerzego w Tyflisie (obecnie Tbilisi). Pseudonim Pseudonim Sajat-Nowa doczekał się kilku interpretacji. Jedna wersja brzmi imię jako „Pan Pieśni” (z arab. sayyid i pers. nava) lub „Król Pieśni”. Inni czytają imię jako wnuk (pers. neve) Sayada lub łowca (pers. sayyad) piosenki. Charles Dowsett uważał, że wszystkie te wyprowadzenia są mało prawdopodobne i zamiast tego proponuje odczytanie „Nowy Czas” (z arabskiego sa'at i rosyjskiego nowa).