Od 1799 Uczył się w Terezjańskiej Akademii Wojskowej (1799-1802) i w Gimnazjum Akademickim w Wiedniu (1802-1805). Studiował filozofię i ukończył w 1811 studia prawnicze na uniwersytecie wiedeńskim zdając egzamin sądowy, a w 1813 uzyskał doktorat z prawa „sub auspiciis imperatoris”Katharina Kniefacz, Ludwig Patrick Graf von Taaffe, Geschichte der Universität Wien [dostęp 14.06.2023]. Wybrał karierę urzędniczą od 1811 był urzędnikiem sądowym w Dolnej Austrii. Od 1813 mianowany szambelanem był starostą w Brnie na terenie Czech. Przez pewien czas pracował także jako asesor w Morawsko-Śląskiej Komisji ds. Podatków Spadkowych. Następnie został przeniesiony do Włoch, gdzie od 1814 był członkiem Rady Apelacyjnej w Wenecji - na tym stanowisku zreorganizował z sukcesem Sąd Apelacyjny w Mediolanie. W latach 1818–1819 prezes w sądzie handlowym i zastępczym oraz wiceprezes trybunału cywilnego w Mediolanie. Następnie był wicegubernatorem Styrii (1819-1822) i gubernatorem Galicji (od listopada 1822 do sierpnia 1826). Od 1820 był tajnym radcą.