Pierre-Philippe Giraudeau MEP (; ur. 17 marca 1850 w Saint-Mars-de-Coutais, zm. 13 listopada 1941 w Dajianlu) – francuski duchowny rzymskokatolicki, misjonarz, wikariusz apostolski Tybetu i Dajianlu.

Biografia Młodość i prezbiteriat W 1870 służył jako żuaw papieski. Później wstąpił do seminarium duchownego. 29 czerwca 1876 otrzymał święcenia prezbiteriatu i został kapłanem diecezji Nantes. Po święceniach przez rok był nauczycielem w kolegium Notre Dame des Couëts. 9 sierpnia 1877 wstąpił do Towarzystwa Misji Zagranicznych w Paryżu i po roku próbnym 11 lipca 1878 wyjechał na misje do Chin, gdzie został przydzielony do wikariatu apostolskiego Tybetu.

Pracował na wysuniętych placówkach misyjnych, spotykając się z wrogim nastawieniem buddystów. W jednej misji w 1889 podpalano jego dom, a on sam został brutalnie wydalony. Kolejna misja także została zniszczona, jednak ks. Giraudeau powrócił do niej, aby ją odbudować. Zniszczonych zostało także kilka kolejnych punktów misyjnych podległych ks. Giraudeau. Towarzyszył wyprawie chińskiego przedstawiciela, który z pozytywnym skutkiem załagodził sytuacje. W 1891 został mianowany prowikariuszem.