Félix-Marie Biet MEP (; ur. 21 października 1838 w Langres, zm. 9 września 1901 w Saint-Cyr-au-Mont-d’Or) – francuski duchowny rzymskokatolicki, misjonarz, wikariusz apostolski Tybetu.
Biografia Młodość i prezbiteriat Pochodził z pobożnej rodziny mieszczańskiej. Dwóch jego braci wstąpiło do stanu duchownego - jeden został trapistą we Francji, drugi wyjechał na misje do Chin, gdzie został zamordowany w napadzie. Trzy jego siostry zostały zakonnicami we Francji.
Félix wstąpił do seminarium duchownego w rodzinnym Langres. 24 kwietnia 1862 przeniósł się do seminarium Towarzystwa Misji Zagranicznych w Paryżu. 10 stycznia 1864 otrzymał święcenia prezbiteriatu i został kapłanem swojego zgromadzenia. 15 marca tr. wyjechał na misje do Chin, gdzie został przydzielony do wikariatu apostolskiego Lhasy (Tybetu).
Pierwszą misję otrzymał w Bonga, gdzie pracował od marca 1865 do października 1866, gdy w wyniku ataków lamów na misję i osoby, które przyjęły chrześcijaństwo oraz groźby wymordowania neofitów, został zmuszony do wyjazdu. Następnie pracował w , gdzie założył aptekę i filialną stację misyjną. Zaangażował się w walkę z nękającą wówczas Tybetańczyków ospą. Aklimatyzował warzywa i drzewa owocowe z Europy. Był również prokuratorem misji.