Pod koniec 1877 został wezwany do będącego stolicą wikariatu Dajianlu, gdzie został prowikariuszem. Wkrótce zmarł wikariusz apostolski Joseph-Marie Chauveau i ks. Biet jako prowikariusz objął tymczasowy zarząd nad wikariatem.
Episkopat 23 lipca 1878 papież Leon XIII mianował go biskupem in partibus infidelium dianijskim oraz 27 sierpnia 1878 wikariuszem apostolskim Tybetu. 24 listopada 1878 w Hebachang przyjął sakrę biskupią z rąk wikariusza apostolskiego Północno-Zachodniego Syczuanu Anneta-Théophila Pinchona MEP.
Wdrożył opracowany jeszcze przez poprzednika projekt przybywania misjonarzy do Tybetu od strony Indii. W tym celu wysłał jednego z podległych mu misjonarzy do Kalkuty i na podstawie jego raportu zdecydował o zbudowaniu misji, wraz ze szkołą i sierocińcem, w Bouthang, w południowej części Tybetu, należącej do Imperium Brytyjskiego, w pobliżu granicy Tybetu właściwego. Nakazał swoim misjonarzom udzielać pomocy europejskim badaczom Tybetu oraz osobiście pomagał w organizacji wypraw podróżnikom z Europy. W Dajianlu i Yerkalo utworzył biblioteki.