Stało się tak z powodu wyeliminowania transportu rzepaku wozami, wprowadzenia masowej produkcji oraz tańszych olejów roślinnych.
Sytuacja uległa zmianie, kiedy w 1829 George Stephenson skonstruował parowóz Rocket wraz z żółtymi wagonami. Konstruktor brał udział w Rocket in the Rainhill Trials, konkursie mającym na celu wybór nowej lokomotywy do obsługi linii między Liverpoolem a Manchesterem (Liverpool and Manchester Railway). Pół godziny przed początkiem zwycięskiego dla Stephensona konkursu, jego żona, Elizabeth przerwała wywiad, którego Stephenson udzielał jednemu z dziennikarzy i uderzyła go w ramię na szczęście, mówiąc „Yellow cart luck”. Znała ten zwyczaj ze swojego dzieciństwa z Costwolds. Reporterzy pisali potem o zdarzeniu opisując cios jako „uderzenie szczęścia”. Gra została w ten sposób szybko spopularyzowana, przy czym w miarę upływu czasu liczyły się wszelkie żółte pojazdy: łodzie, wózki, pociągi, autobusy, samoloty, traktory, a nawet wózki ręczne i zabawki dla dzieci przeznaczone do jakiegokolwiek jeżdżenia. Szeroko opisywany przez media pociąg ekspresowy z lokomotywą Mallard, zbudowany w 1938 był początkowo pomalowany na żółto, co miało mu zapewnić szczęście.