Jest niemniej powszechnie uznawana w samym Manipurze.
Pozaparlamentarna aktywność polityczna Leishemba Sanajaoba jako tytularny władca rzadko pojawiał się publicznie, wyjątek czyniąc jedynie dla istotnych wydarzeń kulturalnych czy uroczystości ślubnych, na które był zapraszany. Przyczyny wejścia monarchy do polityki są tym samym złożone. Na jego decyzje w tym zakresie najprawdopodobniej miały wpływ problemy finansowe. Wsparcie materialne wypłacane przez indyjski rząd federalny potomkom dawnych rodów królewskich zostało zniesione na mocy 26. poprawki do konstytucji z 1971. Koszty utrzymania kompleksu pałacowego oraz dworu królewskiego, połączone z wydatkami na cele reprezentacyjne oraz niekompetentnym zarządzaniem samym majątkiem, spowodowały ruinę rodziny i zmusiły Leishembę Sanajaobę do niekiedy dosyć drastycznych kroków. Przykładowo, w 2013, podjął on strajk głodowy w proteście przeciwko nakazowi eksmisji z Sana Konung, jednego z pałaców królewskich, wydanemu przez ówczesny rząd stanowy. W swoich staraniach uzyskał wsparcie skrajnie prawicowego Narodowego Stowarzyszenia Ochotników (Rashtriya Swayamsevak Sangh, RSS), stanowiącego ideologiczne zaplecze nacjonalistycznej Indyjskiej Partii Ludowej (BJP), z którego działaczami na początku drugiej dekady XXI wieku nawiązał regularne kontakty.