Bohdan Apoloniusz Łoziński (ur. 18 kwietnia 1873, zm. marzec 1938) – polski geolog, założyciel Tomaszowskich Kopalń Surowców Mineralnych „Biała Góra”.
Wykształcenie Przed gimnazjum kształciły go guwernantki. Następnie uczył się w gimnazjum w Warszawie, z którego został jednak szybko relegowany za „złe sprawowanie”, m.in. używanie polszczyzny. Rodzina przeniosła go wówczas do Krakowa, do szkoły techniczno–przemysłowej, gdzie wykazywał już zainteresowanie nauką i cieszył się dobrą opinią wśród nauczycieli. Co poskutkowało przyspieszonym trybem nauczania – czteroletnią szkołę ukończył po trzech latach z wynikiem bardzo dobrym. Następnie studiował na Akademii Górniczo–Hutniczej w Freibeurgu w Saksonii. Tytuł inżyniera uzyskał tam 20 grudnia 1901 roku.
Życiorys thumb|Przejazd kolejowo-drogowy w ciągu ulicy Głównej w Smardzewicach przy skrzyżowaniu z ulicą inżyniera Bohdana Łozińskiego Dzieciństwo spędził w majątku Boracin, należącym do jego dziadka Konstantego Czeczotta. Po ukończeniu studiów praktykę zawodową odbył w hucie żelaza w Sosnowcu. Następnie dzięki rekomendacji ciotki, został asystentem dyrektora w kopalni azbestu w Jekaterynburgu. Opracował tam projekt modernizacji kopalni w oparciu o własne koncepcje zwiększenia wydobycia surowca i jego przeróbki.