Utworzono trzy zgrupowania, które zostały powołane do obrony Lwowa, i obszaru Żółkiew, Janów, Gródek Jagielloński, Lubień Wielki, z wysuniętym punktem oporu w Rawie Ruskiej. W dniach 11-12 września weszły w skład dwóch zgrupowań: „F” płk. Bolesława Fijałkowskiego broniącego Lwowa i najbliższych okolic, w skład tego zgrupowania wszedł batalion marszowy 26 pp pod dowództwem mjr. Eugeniusza Ślepeckiego. Zadaniem jego była obrona bezpośrednia miasta od strony zachodniej i północno-zachodniej. Zgrupowanie „D” ppłk Ludwika Dmyszewicza broniące linii rzeki Wereszycy. Gotowe już bataliony marszowe 19 pp mjr. st. sp. Ottona Blutreicha i 40 pp mjr. Eugeniusza Kubicza stanowiły podstawową siłę bojową zgrupowania „D”.

W ramach II rzutu mobilizacji powszechnej mobilizowano dalszych rezerwistów do Ośrodka Zapasowego 5 DP łącznie zmobilizowano ok. 6500 żołnierzy, w tym ok. 200 oficerów. Z uwagi na zagrożenie Lwowa podjęto od 9 września pozyskiwanie uzbrojenia z wszelkich możliwych zasobów, własnych pułkowych i OZ, Składnicy Uzbrojenia nr 6 w Hołosku, magazynów Przysposobienia Wojskowego, Związku Strzeleckiego, kolejowych, policyjnych itp. Pozyskano broń strzelecką oprócz produkcji polskiej, broń z okresu I wojny światowej: austriacką, francuską, czy niemiecką. Podjęto formownie z zasobów osobowych Ośrodka dalszych batalionów.