Następnie wraz z Urbańskim w latach.1820-1822 uzupełniał studia w paryskiej Szkole Dróg i MostówAdam Massalski, Stypendyści zagraniczni Królestwa Polskiego w czasach Stanisława Staszica. Zarys problemu, "Rozprawy z dziejów oświaty" t. 45, 2006, s. 117. Odbyli również podróż po Francji, Holandii i Anglii, zaznajamiając się z budowlami hydrotechnicznymi. Pozostawił po sobie opis tej podróży (zob. niżej).
Po powrocie do kraju został inspektorem generalnym budowli wodnych w Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych i Policji. Po zdaniu egzaminu w 1822 roku został magistrem filozofii na Uniwersytecie Warszawskim. Prowadził wykłady z mechaniki stosowanej w Warszawskiej Szkole Inżynierii Cywilnej Dróg i Mostów (1824-1826) a następnie w Szkoły Przygotowawczej do Instytutu Politechnicznego. (1826-1831). W tej ostatniej prowadził też od roku 1829 rysunek techniczny a od 1831 wykłady z uspławniania rzek. Po zamknięciu w 1831 Szkoły przez rząd rosyjski został przeniesiony do Petersburga. W 1833 został majorem Cesarskim Korpusie Inżynierów Komunikacji.