Kamienica przy ul. Krupniczej 10 – zabytkowa kamienica we Wrocławiu, znajdująca się przy ulicy Krupniczej we Wrocławiu

Historia posesji i kamienicy thumb|left|250px|Wygląd kamienicy po otwarciu sklepów Süssmanna w 1907 roku Historia posesji sięga okresu średniowiecznego, kiedy to na tym terenie w wyniku powiększenia obszaru miasta wytyczono ślepą ulicę w bliskiej odległości od murów miejskich. Ulica jeszcze w XVIII wieku zamknięta była szerokim budynkiem koszarów. W XIV lub na początku XV wieku, przy obecnej ulicy Krupniczej znajdował się majątek Nickela Hartuscha od którego w późniejszym okresie ulica wzięła swoją nazwę "Hartuschinne houestat" (majątek Hartuscha). Na zachowanym planie Wrocławia Bartłomieja Weinera z 1562 roku wschodnia część ulicy była już zabudowana. Pomiędzy XVI a XVIII wiekiem wschodnia pierzeja ulicy znacznie się zagęściła, działki stopniowo były coraz bardziej dzielone na mniejsze. Pod koniec XVIII wieku na działce nr 10 wzniesiono trzykondygnacyjną kamienicę pokrytą dwukondygnacyjnym mansardowym dachem z lukarnamiBudynek widoczny na zdjęciu z ok. 1900 roku. Budynek należał do gminy żydowskiej. W latach 1790–1864 w budynku funkcjonowała szkoła żydowska dla chłopców założona na mocy edyktu z 1790 roku nadanego przez cesarza Fryderyka Wilhelma. Szkołę, zwaną Wilhelmsschule, otwarto 15 marca 1791 roku.