Monarszyk hiacyntowySystematyka i nazwy polskie za: (Hypothymis azurea) – gatunek małego ptaka z rodziny monarek (Monarchidae), występujący w południowej i południowo-wschodniej Azji. Występuje u niego wyraźny dymorfizm płciowy – samiec ma charakterystyczną czarną plamę z tyłu głowy i wąską czarną półobrożę („naszyjnik”), podczas gdy samica jest ubarwiona bardziej stonowanie z oliwkowo-brązowymi skrzydłami i pozbawiona czarnych oznaczeń na głowie. Ich nawoływanie jest podobne jak u azjatyckiej muchodławki rajskiej, a w siedliskach lasów tropikalnych pary mogą dołączać do żerujących stad mieszanych gatunków. Populacje różnią się nieznacznie kolorem upierzenia i rozmiarami. Gatunek nie jest zagrożony wyginięciem.

Taksonomia Monarszyk hiacyntowy został opisany przez francuskiego polimata Georges’a-Louisa Leclerca de Buffona w 1779 roku w jego Histoire Naturelle des Oiseaux. Ptak został również zilustrowany na ręcznie malowanej płycie wygrawerowanej przez François-Nicolasa Martineta w Planches Enluminées D'Histoire Naturelle, która została stworzona pod nadzorem Edme-Louisa Daubentona, aby uzupełnić tekst Buffona. Ani podpis pod płytą, ani opis Buffona nie zawierały nazwy naukowej, ale w 1783 roku holenderski przyrodnik Pieter Boddaert ukuł binominalną nazwę Muscicapa azurea w swoim katalogu Planches Enluminées.