2 maja 1923 został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski „w uznaniu zasług, położonych dla Rzeczypospolitej Polskiej na polu organizacji kolejnictwa”.
Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.
Publikacje О форме каналов и водосливов в пределах подпора, Санкт-Петербург 1886 Об устойчивости железнодорожного пути, Санкт-Петербург 1897 O warunkach urzeczywistnienia potrzebnej długości toru dróg żelaznych w Polsce („Przegląd Techniczny” t. 57: 1919), Zarys budowy nowych linii kolejowych w latach 1919-1921 („Przegląd Techniczny” t. 60: 1922, odb. W. 1922), Przyszły rozwój sieci kolejowej w Państwie Polskim („Przegląd Techniczny” t. 60: 1922), Budowa linii Kutno-Strzałków i Kokoszki-Gdynia („Przegląd Techniczny” t. 60: 1922) O rozstępie osi parowozowych i ich nacisku („Przegląd Techniczny” t. 62: 1924).
Życie prywatne Urodził się w rodzinie inteligenckiej, syn lekarza w Dryssie Rafała i Alicji ze Światopełk-Mirskich. Miał pięcioro rodzeństwa: brata Szymona i cztery siostry Alinę, Anielę, Ludwikę, i Marię. Od 1882 mąż Adeli z Klott von Heidenfeld (1855–1933). Mieli czworo dzieci: syna Władysława (1888–ok.