Zginął w 529 p.n.e. Według Herodota w czasie walk z Massagetami w pobliżu Jeziora Aralskiego. Cyrus zaproponował władczyni Massagetów małżeństwo i przymierze. Po stanowczym odrzuceniu przez królową Tomyris tej propozycji, postanowił za radą Krezusa zdobyć tereny Massagetów innymi metodami. Przekroczył na krótko ze swą armią Jaksartes, po czym szybko wycofał się, pozostawiając małą część swych sił z ogromną ilością żywności i wina. Wkrótce trzecia część armii Massagetów zaatakowała i pobiła pozostawionych na przynętę Persów. Po zwycięstwie żołnierze zaczęli ucztować i ostatecznie poszli spać. Persowie, którzy tylko na to czekali, zaatakowali i wybili wielką liczbę Massagetów, a jeszcze większą wzięli do niewoli, w tym dowódcę, a zarazem syna Tomyris . Gdy Spargapises wytrzeźwiał i zrozumiał swoje położenie, zaczął prosić Cyrusa, by go uwolnił, co ten uczynił, jednak później zhańbiony i upokorzony popełnił samobójstwo. Wtedy Tomyris z resztą armii zaatakowała Persów, pokonując ich w jednej z najzaciętszych zdaniem Herodota bitew wśród barbarzyńców. Cyrus poległ, zaś Tomyris napełniła bukłak krwią ludzką, a po odnalezieniu ciała Cyrusa obcięła trupowi głowę i wrzuciła ją do bukłaka ze słowami „Zgubiłeś mnie, choć pozostałam wśród żywych i zwyciężyłam Cię w bitwie, tak jak przebiegłością zgubiłeś mojego syna.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Cyrus II Wielki · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.