thumb|Amerykański żołnierz w masce przeciwgazowej Zielinskiego–Kummanta (1918) thumb|Pochłaniacz i pudełko maski thumb|Rosyjscy żołnierze z karabinami w okopie, w maskach przeciwgazowych Zielinskiego–Kummanta (1916) thumb|Rosyjscy żołnierze w okopie w maskach przeciwgazowych Zielinskiego–Kummanta (1917)
Maska przeciwgazowa Zielinskiego–Kummanta (ros. Противогаз Зелинского–Кумманта) – rosyjska maska przeciwgazowa będąca pierwszą maską zdolną do pochłaniania szerokiej gamy bojowych środków trujących, opracowana przez profesora Nikołaja Zielinskiego i technologa zakładu „Trójkąt” E.L. Kummanta w 1915 roku, podczas I wojny światowej.
Historia 22 kwietnia 1915 roku o godzinie 03:30 w pobliżu belgijskiego miasta Ypres Niemcy po raz pierwszy w historii użyli broni chemicznej przeciwko wojskom ententy. Choć trudno to przypisać trującym środkom bojowym, francuska 1. Armia podczas bitwy poniosła ogromne straty. Nie było ucieczki przed duszącym i wywołującym kaszel chlorem, który wchodził w każdą szczelinę. Na pozycjach zginęło 5 tysięcy żołnierzy i oficerów. Kolejne 10 tysięcy trwale utraciło zdrowie i zdolność bojową. 31 maja 1915 roku, w rejonie Bolimowa pod Łodzią wojska rosyjskie zostały poddane atakowi z użyciem butli z gazem. Na odcinku frontowym o długości 12 kilometrów Niemcy wypuścili 264 tony chloru.