później Iosif Dawidowicz Awałow zmodyfikował ją, dodając zawór wylotowy. Były dwa rodzaje masek: z „nosem” i bez niego. „Nos” umożliwiał wsunięcie palca do wewnątrz i wycieranie zaparowanych okularów bez zdejmowania maski. Maska dobrze chroniła przed mieszanką 0,2% chloru z 0,1% fosgenem średnio przez 2–3 godziny i tym samym w pełni spełniała wymagania, jakie stawiano maskom przeciwgazowym w latach 1915–1916.
Wadą maski była konieczność przedmuchania jej przed użyciem z pyłu węglowego nagromadzonego podczas wstrząsania i kruszenia się granulek węgla. Spowalniało to proces zakładania i mogło kosztować życie jej właściciela. Ponadto ciężkie pudełko z węglem, zawieszone w pozycji „bojowej”, ograniczało obrót głowy żołnierza.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Rosyjskie maski przeciwgazowe Kategoria:Rosja podczas I wojny światowej