Ogłosił wiele książek i artykułów dotyczących dziedzin którymi się zajmował w czasopismach, w języku polskim, rosyjskim, francuskim i niemieckim.
Poza działalnością pedagogiczną i naukową w zakresie elektrotechniki i mechaniki zajmował się także historią polskiego ruchu reformacyjnego oraz zagadnieniami demografii i geografii historycznej. Poświęcał na te studia każdą wolną chwilę a przede wszystkim urlopy. Prowadził rozległe kwerendy w bibliotekach i archiwach zarówno w Imperium Rosyjskim jak i na terenie monarchii habsburskiej w Galicji i Siedmiogrodzie. Pisał o przeszłości protestanckiego Wilna oraz o różnowierczych tradycjach takich rodów, jak Radziwiłłowie, Rejowie czy Drohojowscy. Był także jednym z pionierów badań nad dziejami polskiego antytrynitaryzmu, zarówno od strony historycznej jak i dogmatycznej. Swoje artykuły ogłaszał głównie na łamach "Zwiastuna Ewangelicznego" i "Przeglądu Historycznego". W swych publikacjach ukazywał prześladowanie różnowierców i dawał wielokrotnie wyraz swemu przywiązaniu do protestantyzmu i niechęci do kontrreformacji. Jego prace na temat ruchu reformacyjnego, dość chaotyczne konstrukcyjnie, zachowują jednak do dziś dnia wartość głównie dzięki sporej liczbie wykorzystanych przekazów źródłowych, obecnie po większej części niedostępnych lub zaginionych.