Stanisław Puzyna, herbu Oginiec (ur. 26 kwietnia 1883 w Stryhowie – zm. 13 czerwca 1955 w Gdańsku) – polski inżynier komunikacji, profesor Politechniki Warszawskiej i Politechniki Gdańskiej.

Życie Ukończył ze srebrnym medalem IV Gimnazjum w Warszawie (1902)Elżbieta Piotrowska, Puzyna Stanisław (1883-1955), Polski Słownik Biograficzny, t. 29, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk-Łódź 1986, s. 499-500. Studiował w Instytucie Inżynierów Komunikacji w Petersburgu, który ukończył w 1909 z tytułem inżyniera. komunikacji. Podczas studiów odbył praktyki wakacyjne: w 1906 roku przy trasowaniu Kolei Siemireczyńskiej w rosyjskim Turkiestanie, a w 1907 roku przy budowie węzła kolejowego w Debelcewie w Zagłębiu DonieckimPuzyna Stanisław, Pionierzy Politechniki Gdańskiej [dostęp 21.07.2023]. Po opracowaniu w 1910 projektu domu mieszkalnego w 1911 rozpoczął działalność zawodową na terenie Imperium Rosyjskiego.

Będąc naczelnikiem oddziału w Biurze Studiów Kolejowych inż. Józefa Nowkuńskiego w Petersburgu a następnie zastępcą dyrektora Wydziału Ruchu Kolei Łódź Fabryczna pracował przy wytyczaniu tras kolejowych Łódź-Wieruszów, Czernihów-Poczep (192 km) i Koluszki-Radom (107 km).