Po powrocie w lipcu 1912 na stanowisko naczelnika w firmie Nowkuńskiego uczestniczył w latach 1912-1921 w trasowaniu i budowie linii kolejowych w głębi Rosji: Petersburg-Orzeł, Nielidowo-Dorpat (1400 km), budowa! linie Tawda-Tobolsk (210 km), Dynaburg-Kowno (203 km), Noworżew-Nowosokolniki (245 km), zaś w I. 1914-19 poszczególnych odcinków kolei murmańskiej (142 km), a potem linii Okołówka-Szerechowicze (54 km). W trakcie tych prac zaprojektował i wybudował wiele mostów rozmaitej konstrukcji i rozpiętości.
Do Polski powrócił w grudniu 1921 jako repatriant, po podpisaniu pokoju ryskiego z bolszewicką Rosją. W latach 1923–1935 pracował w warszawskiej "Spółce Techniczno-Budowlanej Wolski, Wiśniewski Inżynierowie", od 1927 był jej kierownikiem technicznym. W tym czasie do jego najbardziej znaczących prac projektowych należały: przebudowa szlaku kolejowego Lublin-Rozwadów, obejście Bydgoszczy na linii kolejowej Śląsk-Gdynia, część śląskiej magistrali węglowej na odcinku Herby-Panki. Był również autorem projektów wielu kolei wąskotorowych wraz z mostami w województwach: poznańskim, pomorskim, warszawskim, lubelskim, poleskim.