Mikołaj II polecił uspokoić sytuację w sposób pokojowy, a w razie niepowodzenia – traktować zbuntowanych marynarzy jak zdrajców. 15/28 listopada wiceadmirał Czuchnin wystosował pod adresem Szmidta ultimatum, żądając bezwarunkowej kapitulacji. Ultimatum zostało zignorowane. Wówczas Czuchnin wydał rozkaz ostrzelania „Oczakowa” przez okręty i artylerię przybrzeżną. Załoga „Oczakowa”, rozumiejąc, że sytuacja buntowników była beznadziejna, nie stawili niemal żadnego oporu. W czasie krótkiego starcia uwięzieni oficerowie zdołali wydostać się z kajut; trzej zostali ranieni przez pilnującego ich marynarza, jeden śmiertelnie. Podczas ostrzału „Oczakowa” zginęło 3 uczestników powstania, a znaczna liczba odniosła ciężkie rany. 16/29 listopada rano bunt na okręcie został stłumiony. Wierne rządowi wojska ostrzelały, a następnie zajęły szturmem również koszary, w których przebywali inni powstańcy.