Skutki Przywódcy buntu zostali postawieni przed sądem wojskowym, któremu przewodniczył wiceadmirał Czuchnin. Po jedenastodniowym procesie w Oczakowie Piotr Szmidt został skazany na karę śmierci. Taki sam wyrok usłyszeli marynarze Nikita Antonienko, Aleksandr Gładkow i Siergiej Czastnik. Wszyscy zostali rozstrzelani w marcu 1906 r. na wyspie Berezań. Podczas procesu Szmidt atakował rządy carskie, a jego postawa zdobyła sympatię liberalnej opinii publicznej i prasy relacjonującej rozprawy. Ponad 1600 uczestników powstania zostało aresztowanych, 300 – skazanych na katorgę, 151 marynarzy i żołnierzy skierowano do karnych jednostek, a ponad 1000 buntowników ukarano doraźnie, bez sądu.
W odwecie za stłumienie powstania Organizacja Bojowa Socjalistów Rewolucjonistów postanowiła zabić wiceadmirała Czuchnina. W styczniu 1906 r. do Czuchnina strzelała 20-letnia Jekatierina Izmajłowicz – wiceadmirał został jedynie ciężko ranny. W czerwcu 1906 r. drugi zamachowiec, dawny marynarz Jakow Akimow, zabił Czuchnina na jego daczy pod Sewastopolem.
Przypisy
Bibliografia
A. Andrusiewicz, Złoty sen. Rosja XIX-XX wieku. Sprawy i ludzie, Wydawnictwo Literackie, Warszawa 2015. A. Asher, The Revolution of 1905. Russia in Disarray, Stanford University Press, Stanford 1988, ISBN 978-0-8047-2327-5
Kategoria:Rewolucja w Imperium Rosyjskim (1905–1907) Kategoria:Historia Sewastopola Kategoria:Flota Czarnomorska