II mały|Bagni di Lucca. 1828-1857 Kiedy na cmentarzu przybył nowy krzyż, a Oskar poszedł do klasztoru, narrator uciekł od teraźniejszości w pracę. Któregoś dnia zasnął i zobaczył Kształt, który podłożył mu zwój papirusu pod głowę. Widmo powiedziało, że teraźniejszość, którą ogląda jest jak tłum dzieci grających w wolanta. Ogląda wszakże stygmat przeszłości. Ludy, pokolenia, ludzie żyją pragnieniem teraźniejszości. Kształt zaczął rozwijać zwój. Ukazały się chmary konnych. Kształt mówił, że Czyngis-chan i Tamerlan na czele swego ludu nie kierowali się są złością lecz przenosili w historię Step. Miasta, pomniki, własność osiadła były dla nich zaprzeczeniem. Podobnie Teutoni z siekierami przenosili w historię Las. Obaliwszy stare pomniki wznieśli kamienny las katedr gotyckich. Normanowie przynieśli owoc stygmatu Morza. Gdy śpiący zapytał o pokolenia i ludzi, Kształt ukazał mu Kaligulę, na którym wyciśnięto stygmat Obozu, i który zamienił senat w stajnię, a konia uczynił konsulem. Potem ujrzał Nerona, na którym sztuka podobania się dla uzyskania adopcji wycisnęła stygmat Przemysłu-Sztuki. Nikt tak jak on nie umiał zdobyć aplauzu tłumów. Nikt nie potrafił tak dramatyzować. Zwój się rozwinął i śpiący się obudził.