Telazjoza – pasożytnicza choroba zakaźna narządu wzroku u zwierząt domowych i dzikich wywoływana przez nicienie z rodzaju Thelazia.

Choroba występuje u bydła, zebu, żubrów, bizonów, bawołów, koni, osłów, psów, lisów, jenotów, kotów i królików. U bydła telazjozę diagnozuje się poprzez badanie mikroskopowe popłuczyn z worka spojówkowego oraz przewodów łzowych pod kątem wykrywania larw lub dojrzałych nicieni. W przypadku zwierząt dzikich jedyną przyżyciową metodą diagnostyczną jest obserwacja objawów klinicznych.

Choroba przenoszona jest przez muchy, powodując obustronne zmiany, m.in. intensywne zmętnienie rogówki oraz rozległe i głębokie jej owrzodzenia, ropne zapalenie gałki ocznej lub jej perforację. Zmiany powodowane w przebiegu choroby są nieodwracalne, prowadząc do ślepoty. Telazjoza odnotowana była w Europie, Azji, Afryce, Ameryce Północnej i Australii. Choroba jest bardzo inwazyjna, stąd w rejonach jej występowania zaleca się przeprowadzenie odrobaczania pogłowia bydła przed sezonem pastwiskowym i okresem wylęgu much.